Olga Dmowska

Biografia:

Urodzona w Pruszkowie w1983 roku. Studiowała filozofię na wydziale Filozofii UW oraz sztukę mediów na warszawskiej ASP ,w 2016 obroniła ze specjalnym wyróżnieniem dyplom licencjacki w pracowni przestrzeni malarskiej prowadzonej przez Pawła Susida oraz Leona Tarasewicza ,w 2020 obronila rowniez z wyroznieniem dyplom magisterski, pod kierunkiem prof Pawła Susida. Obecnie przygotowuje sie do podjecia studiow doktoranckich. Jej biografia jest naznaczona trudnymi doświadczeniami które znajdują odbicie w jej dojrzałym i pełnym siły malarstwie. Artystka mieszka i pracuje w Warszawie.




Wystawy, wydarzenia towarzyszące:



2011- wystawa fotograficzna w klubie Saturator.
2015- indywidualna wystawa w Fundacji Sztucznej w Warszawie. 
"Wypluj wreszcie to, czym się karmisz", 27.08.- 17.09. 2015

opis: Malarstwo, rysunki, obiekty Olgi Dmowskiej odkrywają fantazje, sny, przeżycia i wspomnienia. Zdradzają intensywne doświadczenia. Okrucieństwo miesza się z tkliwością, subtelność z wulgarnością. Mocna treść ma mocną formę. "Chce to powiedzieć wszystkim, a zarazem się powstrzymuję"– mówi Dmowska i dokładnie tak robi. Ta sprzeczność buduje napięcie jak w horrorze.

2015- indywidualna wystawa malarstwa w Centrali PKO Banku Polskiego. 
"Somnium", 08.09.- 15.10. 2015 
kurator: Sebastian Krok

opis: Prace Olgi Dmowskiej przedstawiają wielowarstwowy świat wewnętrznych przeżyć, obok których nie sposób przejść obojętnie. Używane przez nią kolory przesycone są emocjami, a jednocześnie łączone w sposób, który sprawia, że stają się ożywione i bije z nich prawdziwość przekazu.
Artystka ma dość specyficzne podejście do płótna, które utożsamia z ciałem. Malując - mierzy się z wewnętrzną traumą kaleczącą jej ciało-obraz. Tworząc kompozycje malarskie na płótnie Olga Dmowska próbuje posklejać wyodrębnione fragmenty obrazu-ciała w spójną całość, wskutek czego na płótnie wyłania się świat łączący przeciwności, w którym przyjemność graniczy z koszmarem. Obrazy te przywodzą na myśl fragment wiersza "Prędzej" Tadeusz Różewicza, w którym
pisał: „Otwarte są usta przerażenia i usta śmiechu / usta boleści i usta rozkoszy”. W istocie usta są otwarte i krzyczą lub śmieją upodabniając się do otwartej rany, której pęknięcie oszałamia intensywnością kolorów. Szczeliny i rozwarstwienia widoczne w treści obrazów przejawiają się również w podejściu Artystki do materiału malarskiego traktowanego jak odrębny podmiot. Płótno jest celowo popękane, poprzerywane. Ów specyficzny stosunek do obrazu wiąże się również z tkliwym podejściem Dmowskiej do tego, co niechciane i okaleczone, a przy tym mocne i agresywne. Malarstwo to nasycone jest ekspresyjnymi kolorami, jego tematyka wywołuje niepokój, nawet obrzydzenie, a jednocześnie wzbudza u odbiorcy ciekawość i akceptację próby przełamania społeczno-kulturowego tabu, której podjęła się Artystka.

2015
film "Prędzej" Marcina Janosa Krawczyka, bohaterka
10 - minutowy dokument o twórczości Olgi Dmowskiej 
Udział w zbiorowej międzynarodowej wystawie „Farba znaczy krew”
„Olga Dmowska (ur. 1983) wykorzystuje medium malarstwa do przepracowywania osobistych traum, które przeżyła w dzieciństwie. Ale obrazy bardziej niż do konkretnych zdarzeń sięgają do emocjonalnego i psychicznego spustoszenia, jakie tamte po sobie zostawiły. Artystka portretuje swoje życie psychiczne, przenosząc na płótno ślady traumy głęboko ukryte w podświadomości. Wykorzystuje w tym celu ambiwalentną poetykę baśni:okrucieństwo konkretnych scen przedstawia za pomocą ciepłej palety barw, mieszając ból z przyjemnością, przerażenie ze spokojem.Elementy figuratywne płynnie przechodzą w abstrakcję. W obrazach Dmowskiej najważniejszym nośnikiem emocji jest ekspresyjne użycie intensywnych barw, często kontrastowo zestawionych z czernią. Kompozycja sprawia wrażenie, jakby była poskładana z osobnych fragmentów, pozbawiona szczegółów, zatarta. W ten sposób artystka rejestruje pracę pamięci i sposób, w jaki w naszej podświadomości magazynowane są wspomnienia. Na obrazie „Poczatek nocy” widzimy trzy postaci, z których tylko pierwsza, dziecko, zachowała integralność cielesną. Pomiędzy nim a pozostałymi dwiema postaciami artystka namalowała enigmatyczną, przerażajacą, ale jednocześnie bajkową postać w czarnej masce. Prawdopodobnie to ona jest przyczyną postępującej degradacji ciał: druga postać pozbawiona jest nóg, a trzecia odziana w sukienkę nie ma głowy. Scena staje się projekcją traumatycznego wspomnienia z dzieciństwa.
Olga Dmowska, „Poczatek nocy”, 2017, akryl, tempera, płótno, 148 x 140 cm. Dzięki uprzejmości artystki, katalog do wystawy „Farba znaczy krew. Kobieta, afekt i pragnienie we współczesnym malarstwie , Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie 7. 06 -11. 08. 2019, kuratorka Natalia Sielewicz, wystawa on line farba.artmuseum.pl
 

Contact Me

Thanks! Message sent.